دزدی مـال و دزدی دیـن

گویند روزی دزدی در راهی، بسته ای یافت که در آن چیز گرانبهایی بود و دعایی نیز پیوست آن بود.
آن شخص بسته را به صاحبش برگرداند.
او را گفتند : چرا این همه مال را از دست دادی؟
گفت: صاحب مال عقیده داشت که این دعا، مال او را حفظ می کند.
و من دزد مال او هستم، نه دزد دین.
اگر آن را پس نمیدادم و عقیده صاحب آن مال، خللی می یافت ؛
آن وقت من، دزد باورهای او نیز بودم و این کار دور از انصاف است ...

مـلا و شـراب فـروش !

سرمایه داری در نزدیکی مسجد قلعه فتح الله کابل رستورانی ساخت که در آن موسیقی و رقص بود و برای مشتریان مشروب هم سرو می شد.
ملای مسجد هر روز در پایان موعظه دعا می کرد تا خدا صاحب رستوران را به قهر و غضب خود گرفتار کند و بلای آسمانی بر این رستوران نازل!
یک ماه از فعالیت رستوران نگذشته بود که رعد و برق و توفان شدید شد و رستوران به خاکستر تبدیل گردید.
ملا روز بعد با غرور و افتخار نخست حمد خدا را بجا آورد و بعد خراب شدن آن خانه فساد را به مردم تبریک گفت و اضافه کرد: اگر مومن از ته دل از خداوند چیزی بخواهد، از درگاه خدا ناامید نمی شود.
اما خوشحالی مومنان و ملای مسجد دیری نپایید
صاحب رستوران به محکمه شکایت برد و از ملای مسجد خسارت خواست !
ملا و مومنان چنین ادعایی را نپذیرفتند !
قاضی دو طرف را به محکمه خواست و بعد از این که سخنان دو جانب دعوا را شنید، گلویی صاف کرد و گفت : نمی دانم چه بگویم ؟! سخن هر دو را شنیدم :
یک سو ملا و مومنانی هستند که به تاثیر دعا و ثنا ایمان ندارند !
و سوی دیگر مرد شراب فروشی که به تاثیر دعا ایمان دارد …!

حکایـت دو گـدا

دو گدا تو یه خیابون شهر رم کنار هم نشسته بودن. یکیشون یه صلیب گذاشته بود جلوش، اون یکی یه ستاره داوود...
مردم زیادی که از اونجا رد میشدن به هر دو نگاه میکردن ولی فقط تو کلاه اونی که پشت صلیب نشسته بود پول مینداختن.
یه کشیش که از اونجا رد میشد مدتی ایستاد و دید که مردم فقط به گدایی که پشت صلیبه پول میدن و هیچ کس به گدای پشت ستاره داوود چیزی نمیده.
رفت جلو و گفت: رفیق بیچاره من، متوجه نیستی؟ اینجا یه کشور کاتولیکه، تازه اینجا مرکز مذهب کاتولیک هم هست.
پس مردم به تو که ستاره داوود گذاشتی جلوت پول نمیدن، به خصوص که درست نشستی بغل دست یه گدای دیگه که صلیب داره جلوش.
در واقع از روی لجبازی هم که باشه مردم به اون یکی پول میدن نه به تو.
گدای پشت ستاره داوود بعد از شنیدن حرفهای کشیش رو کرد به گدای پشت صلیب و گفت: هی "موشه" نگاه کن کی اومده به برادران "گلدشتین*" بازاریابی یاد بده؟!

* گلدشتین یه فامیل معروف یهودیه

معنـای عـشـق واقـعی

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی غیرتکراری برای ابراز عشق، بیان کنید؟
برخی از دانش آموزان گفتند : با بخشیدن، عشقشان را معنا می کنند. برخی "دادن گل و هدیه" و "حرف های دلنشین" را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند "با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی" را راه بیان عشق می دانند. در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد:

یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود !
رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.
بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید... ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.
راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟
بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!
راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که "عزیزم، تو بهترین مونسم بودی. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود."

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند و او قبل از اینکه حرکتی از همسرش سر بزند به اینکار اقدام کرد. پدر من در آن لحظه وحشتناک، با فدا کردن جانش پیشمرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

ارزش واقـعی

در اوزاکای ژاپن، شیرینی‌سرای بسیار مشهوری بود. شهرت او به خاطر شیرینی‌های خوشمزه‌ای بود که می‌پخت.
مشتری‌های بسیار ثروتمندی به این مغازه می‌آمدند، چون قیمت شیرینی‌ها بسیار گران بود.
صاحب فروشگاه همیشه در همان عقب مغازه بود و هیچ وقت برای خوش‌آمد مشتری‌ها به این طرف نمی‌آمد. مهم نبود که مشتری چقدر ثروتمند است.
یک روز مرد فقیری با لباس‌های مندرس و موهای ژولیده وارد فروشگاه شد و عمداً نزدیک پیش‌خوان آمد.
قبل از آن‌که مرد فقیر به پیشخوان برسد، صاحب فروشگاه از پشت مغازه بیرون پرید و فروشندگان را به کناری کشید و با تواضع فراوان به آن مرد فقیر خوش‌آمد گفت و با صبوری تمام منتظر شد تا آن مرد جیب‌هایش را بگردد تا پولی برای یک تکه شیرینی بیابد!
صاحب فروشگاه خیلی مؤدبانه شیرینی را در دست‌های مرد فقیر قرار داد و هنگامی که او فروشگاه را ترک می‌کرد، صاحب فروشگاه همچنان تعظیم می‌کرد.
وقتی مشتری فقیر رفت، فروشندگان نتوانستند مقاومت کنند و پرسیدند که در حالی که برای مشتری‌های ثروتمند از جای خود بلند نمی‌شوید، چرا برای مردی فقیر شخصاً به خدمت حاضر شدید.
صاحب مغازه در پاسخ گفت: مرد فقیر همه‌ی پولی را که داشت برای یک تکه شیرینی داد و واقعاً به ما افتخار داد.
این شیرینی برای او واقعاً لذیذ بود.
شیرینی ما به نظر ثروتمندان خوب است، اما نه آنقدر که برای مرد فقیر، خوب و باارزش است.

میگن امتحان عملی میکروب کی باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نظرات خود را با ما درمیان بگذارید...

                                                              سپاسگزار...(شرمنده این موقع صبح مغزم نمیکشه!!!)

میگن استاد تو آخرین لحظاتی که داشته دست از سر کلاس ما برمیداشته!رو به بچه ها کرده و یه سوال پرسیده...

گفته به نظر شما این باکتری ها یا بقیه این میکروارگانیسم ها که بیماری ایجاد میکنن از زندگیشون چه لذتی میبرن؟؟؟!!!

منم کلی فکر کردم ولی چیزی به ذهنم نرسید ولی وقتی اینارو دیدم یه دنیا جواب با خودش داشت...

لینکارو باز کنین...

کاش در این مزرعه بزرگ دوستیمان دانه ای از محبت می کاشتیم

کاش لحظه لحظه از وجودمان را برایش. نه برایمان . صرف می کردیم کاش دلهامان تیره نمی شد و چون جوی ابی صاف و بی الایش میماند کاش دوستیمان تک درختی از سیب نبود که گاهی به بار بنشیند و گاهی خشک و مغرور شود

کاش نهالی از سرو بود که گرچه باری نداشت ولی یک دست و بی آلایش بود

نه . دوستیمان یک رنگ است. سرو گونه و زیبا  که گرچه گاهی برگهای لطیف و کوچکش زرد می شود اما نهال کلاسمان همواره سبز خواهد بود

.سلام دوستان عزیز خیلی وقت بود که پستی نذاشته بودم  فک کردم الاناست که دیگه نامم رو از نویسندگان به شور بذارین که بر دارین

امروز امتحان پاتوی خیلی جذابی بود جهانتیغ بنده خدا هرچه کوشید که موبایلارو جمع کنه ولی انگاری نتونست

ولی خوشم اومد خوب به قول یکی از بچه ها پاتک بهتون زد و گروه ها رو عوض کرد

کر خنده اش جایی بود که فرق ترومبوز رو با عقده لنفاوی توسط یکی از دوستان تشخیص داده نشد

موفق  باشین تو امتحانای دیگه البته نه اینجوریییییی

گوجه فرنگی ایمنی را در برابر بیماری ها بالا می برد...!!!!!!!!!

آخرین آمار دقیق ایدز در کشور  منتشر شد. وزارت بهداشت و درمان می گوید تا اول فروردین ۹۰، کلیه موارد ثبت شده ویروس HIV در کشور ۲۲۷۲۷ نفر بوده.

بنا بر گزارش اداره پیشگیری از ایدز، این آمار پس از جمع آوری اطلاعات از کلیه مراکز تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور تهیه شده است.

در عین حال، کارشناسان از عدم شناسایی بیش از ۸۰ هزار ناقل ویروس ایدز در کشور خبر می دهند. وزیر بهداشت، سال گذشته درباره تغییر راههای انتقال ایدز از سرنگ مشترک معتادان به روشهای انتقال جنسی خبر داده بود، وی گفته بود هر زن خیابانی آلوده به این ویروس، می تواند سالانه ۱۰۰ نفر از مردان را بیمار کند. با این وجود، روشهای انتقال از طریق آلات مشترک تزریق مواد، همچنان نسبت به سایر روشهای انتقال، بیشتر افراد را آلوده کرده است.

تغییرات روشهای ابتلا به ایدز نشان می دهد در سالهای گذشته، تغییر محسوسی در روشهای انتقال ایدز ایجاد نشده ولی به خاطر  بهبود وضعیت آمارگیری، سهم ابتلای افراد به ایدز از طریق جنسی، افزایش یافته و موارد نامشخص نسبت به گذشته، کمتر شده است.

در جدول زیر، آخرین اطلاعات و آمار مبتلایان به ایدز را می خوانید.

یادش بخیر پری قصه یمان،

بر سرها نوازش می کرد...

                                     دست هایمان رو می شست،می بوسید،

                                     قلب هایمان پر از آرامش می کرد...

                                                                                  آه از درونش همچون روح گسسته از تن فرار میکرد،

                                                                                  نمی دانم چه می شد،کجا میرفت،چکار می کرد...

یادش بخیر پری قصه یمان،

     گاهی بال میگشود شادمان میکرد،

                                   وقت رفتن که می شد...لحظه ای...

                                       نباید غم به دیده ی شادش عیان میکرد

                                                             کنارمان بود تا سر پر پایش بخوابیم،

                                                                         و او تکه تکه ی قصه اش را بیان میکرد

              یادش بخیر پری قصه یمان،

                      اشک از چشمانمان پاک میکرد...

                                              قدم به قدم دور شدیم و او،

                                                    لحظه لحظه به قرآن خدایش استمساک میکرد...

                                                                     پری قصه یمان برای خود اشک نداشت،

                                                                             ولی همیشه اشک نثار این تن ضحاک میکرد...

یادش بخیر پری قصه یمان،

        شب ها لالایی میخواند...

                           نازمان میکرد،داستان میگفت،

                                     دم به دم از بابایی میخواند...

                                               کاش دوباره بچه میشدم،شب نوازشم میکرد،

                                                        از گذشته اش،بچه گی،آرزوهای رویایی میخواند...

یادش بخیر پری قصه یمان،

          همه ی عمرش روز بود و خوابی نداشت...

                               به تن بی جانمان شیر می داد،

                                                   آندم که دهانش خشک بود و آبی نداشت...

                                                                     نمیدانم دنیایمان عشق نداشت،بی محبت بود؟

                                                                                  پری قصه ی ما پیر میشد،روزگار راهی نداشت؟

یادش بخیر پری قصه یمان،

         همیشه یادمان میکرد...

                          گرچه فراموشش کردیم،داد زدیم،

                                      وقت تنهایی،عکسش آراممان میکرد...

                                                       خدایا از درون دلم آرزو میکنم،دوستش بدار

                                                                          پری قصه ی ما،پری نبود،رفتنش جان به جانمان میکرد...

                                     تقدیم به تمام "پری های قصه ی" بچه های کلاس

                                                         یکی از همکلاسیهاتون

نهضت امام ‏حسین علیه السلام پدیده‏اى عمیق، چند ماهیتى و چند لایه است چرا كه عوامل متعددى در آن دخالت دارند. برخى علت قیام حضرت را امتناع از بیعت ‏یزید مى‏دانند و بعضى دیگر امر به معروف و نهى از منكر، و عده‏اى هم دعوت كوفیان و تشكیل حكومت را علة‏العلل قیام ذكر مى‏كنند و...

در یك نگاه كلى و دقیق‏تر مى‏توان تمام انگیزه‏ها و علل و عوامل بر شمرده شده در خصوص قیام امام علیه السلام را در احیاى دین خلاصه كرد.

محرم نخستین ماه از ماه‌های دوازده گانه قمری و یکی از ماه‌های حرام است که در دوران جاهلیت و نیز در اسلام، جنگ در آن تحریم شده بود.
شب و روز اول محرم به عنوان اول سال قمری دارای نماز و آداب خاصی است که در کتاب شریف مفاتیح الجنان بیان شده است.

محرم، ماه حزن و اندوه و عزاداری شیعیان در شهادت حضرت امام حسین علیه السلام است.
حوادث و وقایع فراوانی در ماه محرم رخ داده است که در زیر به برخی از آنها اشاره می‌شویم:

غزوه ذات الرقاع، فتح خیبر، ازدواج حضرت زهرا، ورود امیر مؤمنان علی علیه السلام، حادثه خونین کربلا - تاسوعا و عاشورا و شهادت امام حسین علیه السلام و اسارت خاندان امام به کوفه و شام.

همچنین نقل است که به خلافت رسیدن عثمان، قتل محمد امین برادر مأمون عباسی، قتل جعفر برمکی و انقراض آل برمک و دولت برامکه، واقعه هولاکو و مستعصم و انقراض دولت بنی عباس در این ماه بوده است.

عروج حضرت ادریس به آسمان، استجابت دعای حضرت زکریا علیه السلام، عبور حضرت موسی علیه السلام از دریا و غرق شدن فرعونیان در نیل و عذاب اصحاب فیل نیز در ماه محرم رخ داده است.

بیاب و نابودش کن!‌ این تصویر نشان می دهد که چگونه یک سلول سیستم ایمنی بدن، به نام ماکروفاژ به اجسام خارجی
مانند باکتری حمله می کند به طوری که از درون نابود می شود. عکس توسط درن براون از دانشگاه کوئینزلند گرفته شده است.

دو دانه گرده از گل اقاقیای استرالیایی. پوشش خارجی نقش محافظ دارد و در تولید مثل گیاه نیز نقش مهمی دارد. هر دانه گرده
حدود ۴۴ میکرومتر است. تصویر با استفاده از میکروسکوپ الکترونی توسط دکتر راجر هدی از دانشگاه ملی استرالیا گرفته شده است

استئوبلاست یا سلول به وجود آورنده استخوان بر روی ماده ای که برای کمک به جوش خوردن استخوان قرار داده شده، رشد می کند
این ماده از اکسید کلسیم و دی اکسید سیلیکون و نیز استرانسیوم و روی تشکیل شده و به سلولهای استخوانی کمک می کند
بهتر رشد کنند.تصویر با استفاده از میکروسکوپ الکترونی توسط دکتر گوچنگ وانگ و دکتر زوفو لو، دانشگاه سیدنی گرفته شده است

قسمت های قرمز رنگ مجراهای انتقال شیر در یک پستان مبتلا به سرطان است که توسط بافت های پیوندی احاطه شده است.
تصویر توسط آرتور چی ین، الی کیبل، و دکتر لیلین سون از دانشگاه سیدنی گرفته شده است.

قسمت های قرمز رنگ سلول های مویرگ هایی هستند که قلب را تغذیه می کنند (در زمینه تیره رنگ).
نقاط آبی هسته سلول ها هستند. عکس توسط دکتر پل موناگان، دکتر تریسی هینتون،‌ دی گرین و
دکتر کیم وارک از سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع (CSIRO) گرفته شده است.

راهی برای رفتن

                        نفسی برای بریدن

                                           کوله بارم بر دوش

                                                           مسافر میشوم گاهی...

عشقی برای خواندن

                                بغضی برای شکفتن

                                                        خاطراتم در دست

                                                                       بازیچه میشوم گاهی...

نگاهی در راه

                           اعتمادی پرپر

                                                   پاهایم خسته

                                                                     هوایی میشوم گاهی...

فکرهای کوتاه

                    صبری طولانی

                                           صدایی در باد

                                                                زمستان میشوم گاهی...

روزهای رفته

                       ماه های مانده

                                              تقویم ام بی تاب

                                                                      دلم تنگ  میشود گاهی...

جای پایی سرد

                        رد پایی گنگ

                                           در این سایه ی تنهایی

                                                                           چه بی رنگ میشوم گاهی...

خوشبختانه من با شکسپیر صحبت کردم ایشون قبول کردن رو صندلی داغ ما بشینن ولی دفتر شعراشون گم شده بود، واسه همین گفتم لااقل نظرشو به صورت کلی درمورد زندگی بپرسم:

آهاااااااااااااااااااااااااااااااای خونه دار و بچه دار............!!!!!!!!!!!!!!!

                     صندلیتو بردارو بیار............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بیا که حراج کردم صندلی داغووووووووو بیا آتیش زدم به مالم(آی سوختم)..................

نبود؟! .................. کسی نیست؟! .................... پشیمون میشیناااااااااااااااااا !!!!!!!!!!!!!!

                                         دیدین کسی نمیاد؟

حتما باید از بچه های کلاس باشه؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!

پ نه پ میخواین آدم از تو خیابون واستون بیارم که ازش سوال بپرسین یا یکیو از رو زمین از کنار تخت بیمارستان بلند کنم....

چیکار کنم من از دست شماهاااااااااااااااااااااااااااا؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یه روز خوش واسه ما نمیذارین...........................

خلاصه هرکی داوطلبه بیاد یه صندلی هم با خودش بیاره .......... صندلی های ما که همشون سوخت...

حتما به این عکس نگاه کنین...

هر وقت نگاهش میکنم به آینده فکر میکنم...

به نظرتون اگه شما اونجا بودین چیکار میکردین؟

کرامت، انسانیت، وجدان کاری، نوعدوستی، فداکاری، ایثار.......... و خیلی چیزای دیگه که شما نام ببرید..... همین یه تصویر کافیه تا به عظمت فرهنگ این مردم پی ببریم  و بپرسیم که چرا پیشرفت می کنند....